Page content

Roken of niet roken? Dat is de vraag.

Roken of niet roken? Dat is de vraag.

Op zondagochtend brunchen we altijd, dus eigenlijk moet ik zeggen: op zondag brunchen we altijd. Dan hebben we tijd voor ons eitje, sapje en krantje. Vandaag stond er (ook) een artikeltje in over een stoppen-met-roken-goeroe. Zelf ga ik door het leven als niet-roker, mijn man als verstokte weer-roker. Ik vind het prima als er gerookt wordt, maar liever niet door mijn man in mijn woonkamer. Voor de rest moet iedereen het lekker zelf weten.

Mijn zoon en de vriend van mijn jongste dochter, mijn schoonzoon-in-wording als het ware,  mogen gerust in mijn woonkamer roken. Mijn schoonzoon-in-wording moet thuis wel op het balkon roken. Of mijn jongste dochter zelf nog rookt? Geen idee. Ik wist nooit dat ze rookte, totdat ze het moest opbiechten van mijn zoon, omdat hij wel zelf voor zijn rijbewijs moest dokken. Dat hebben we snel in der minne geschikt. Een half jaartje geleden zei ze dat ze ging stoppen. Mijn oudste dochter en haar man moeten eigenlijk op hun balkon roken, vanwege mijn kleinzoon, die net acht geworden is. Maar als het jochie eenmaal naar bed is, of er is bezoek, dan wordt er, weliswaar zo min mogelijk, toch in de huiskamer gerookt.

Zelf ben ik gestopt met roken*, nadat ik op de vijftigste verjaardag van mijn zwager in 2004 uitsluitend over stoppen met roken had gepraat. Niet bewust, maar ik realiseerde het mij achteraf. De maandag erna heb ik mijn pakje zo ver mogelijk leeg gerookt, totdat ik echt heel zeker wist dat het echt smerig is om te roken. Daarna heb niet meer gerookt, maar ik ben wel vanaf die dag grootverbruiker van salmiak-lollies geworden.

Geen mens zag mij meer zonder lollie. Lollies zijn echt de beste methode om af te kicken: een stokje dat je in je mond steekt, wat is er vertrouwder voor de roker dan dat? Hoe lang dat proces precies heeft geduurd zou ik niet kunnen zeggen, maar vast wel langer dan een half jaar. Ik vond het kinderachtig om anderen te vragen niet in mijn bijzijn te roken, en dat mocht toen nog bijna overal. Gaandeweg kreeg ik echter genoeg van de lollies en stapte over op kauwgom. Dat kauw ik nog steeds vaak en lang. Anderen gooien een kauwgompie na een kwartiertje weg, maar ik kan er wel een halve dag mee doen. Geen mens ziet mij thuis, nog steeds, ooit zonder. Ik heb wel eens gehoord dat je kaken harder slijten door het verhoogde aantal kauwbewegingen, maar dat neem ik dan maar op de koop toe.

Een groot nadeel van het stoppen met roken is de onvermijdelijke gewichtstoename. Ik zou kunnen zeggen dat het door de lollies kwam, maar dat geloof ik niet echt. Het schijnt dat je spijsverteringsproces verandert als je  stopt met roken. Ik ben niet meer gaan eten, heb ook niet meer trek, maar op een of andere manier blijft het meer in je lijf hangen. Sinds ik niet meer rook ben ik gestaag wat zwaarder geworden, te dik, vind ik zelf, maar dat vindt verder blijkbaar niemand. Maar meer dan 10 kilo wil ik er niet bij hebben. Dus ik houd de weegschaal goed in de gaten, en als er een te hoog cijfer staat dan koop ik extra kauwgom, en stop weer een tijdje met snacken. Zo houd ik het redelijk onder controle. Een goede remedie tegen snacken is trouwens ook om ’s avonds geen tv te kijken, maar door te werken…

En hoewel ik inderdaad vaak medelijden heb met mensen die op de onmogelijkste tijden en plaatsen snakken naar een sigaret en het oprukkende rookverbod vervloeken, moet ik toegeven dat er ook na 14 jaar nog steeds momenten zijn dat ik denk: “ja, een sigaretje, dat zou nu echt lekker zijn”. Ik doe het niet hoor. Want dan hang ik er weer aan. En tien minuten later weet ik dan dat het slechts een kort moment van zwakte was. En prijs ik me gelukkig dat ik uiteindelijk, in dat opzicht, onafhankelijk ben geworden.

*Ik deed het vanaf mijn elfde stiekem, af en toe, vanaf mijn veertiende vaker, en later af en toe minder of niet, ten tijde van zwangerschap.

Comment Section

0 reacties op “Roken of niet roken? Dat is de vraag.

Plaats een reactie


*